عثمان از قطعيّات تاريخ است . آيا مىشود قبول كرد قرآن واقعى در خانه آل عثمان باشد و على - عليه السّلام - كه خليفهء وقت است ، نتواند قرآن را از آل عثمان بگيرد ؟ يعنى ارزش حفظ قرآن و نگهدارى آن از جنگ جمل و صفيّن و نهروان كمتر بود ؟ اگر بخواهيد شك بين دو و سه را در نماز فتوا دهيد ، مىگوييد : دربارهء آن خبر صحيح السند داريم . علاوه بر اين ، جستجو مىكنيد كه قرينه يا خبرى معارضى در ميان نباشد . آن وقت با اين همه دليل عقلى بر خلاف نقل تاريخ ، شما چطور به تاريخ اعتماد مىكنيد . تاريخى كه اين همه وقايع غير واقع در آن ثبت شده است كتب تاريخى شما بالاتر از صحيح بخارى نيست . اكاذيب در كتاب صحيح بخارى در « صحيح بخارى » روايتى دارد كه حضرت عزرائيل تا قبل از فوت حضرت موسى ، جان مردم را بطور علنى مىگرفت ، امّا وقتى خواست حضرت موسى را به صورت علنى قبض روح كند ، حضرت موسى مخالفت كرد . عزرائيل گفت من از جانب خدا آمده‌ام . موسى عصبانى شد و آن چنان به گوش عزرائيل نواخت كه يك چشم او كور شد . حضرت عزرائيل نزد خدا رفت و از موسى گله كرد كه حاضر نيست ، جان خود را تسليم كند . خدا نيز فرمان داد از اين به بعد جان مردم را مخفيانه بگير . اين ، تاريخى است كه شما به آن استناد مىكنيد . صحيح بخارى روايت ديگرى دارد كه : تاجران براى فروش اجناس خود هياهويى راه انداخته بودند و همراه خود طبل و شيپور و ساز و دهل آورده بودند تا توجه مردم را به سوى خود جلب كنند . عايشه به پيامبر گفت : مىخواهم اين صداها را گوش كنم و آن صحنه را ببينيم . ولى قدّم كوتاه است و نمىتوانم تماشا كنم . پيامبر عايشه را بر دوش خود نشاند تا خوب تماشا كند . » . اگر فرض كنيم موسيقى حلال است و پيامبر از اين جهت كار حرامى مرتكب نشده است ، ولى شما معتقديد كه خلاف مروّت عمل كردن با عدالت منافات دارد .